ทุกๆชุดข้อมูลที่อยู่เบื้องหลังตัวเลข

วางแผนไว้ แต่ยังไม่ได้ใช้

ความครอบคลุมจะขยายออกไปได้ เพียงแค่ประเทศที่เปิดเผยบันทึกการบริหารที่ดีพอที่จะสนับสนุนอัตราการล้มเหลวจริงๆ

• ฝรั่งเศส — ฐานข้อมูลของ INSEE สำหรับคนที่ไม่ได้รับเงินเดือน สร้างจากบันทึกของ URSSAF เรื่องความปลอดภัยทางสังคม
• ออสเตรเลีย — สถิติภาษี ATO บุคคลในธุรกิจโดยโค้ดอุตสาหกรรม และแยกออกเป็นระยะรายได้
• สหราชอาณาจักร — HMRC สำรวจรายได้ส่วนบุคคล ปกคลุมผลกำไรจากการทำงานเอง ตามอุตสาหกรรม
• ชื่อแฟ้ม — สถิติแคนาดา ซึ่งใช้การจัดอันดับอุตสาหกรรมเดียวกันกับสหรัฐอเมริกา

สิ่งที่เราตั้งใจไม่ใช้

ภาพถ่ายหน้าจอของแผนที่รายงานรายได้ รายงานรายรับที่ออกโดยคนที่ขายหลักสูตรเกี่ยวกับวิธีการ และผลสำรวจของชุมชนที่แสดงโดยไม่มีอัตราการตอบสนอง ทุก ๆ สิ่งเหล่านี้อธิบายกลุ่มคนที่เลือกเองที่เลือกที่จะพูดถึงมัน ซึ่งเป็นอคติเฉพาะที่เว็บไซต์นี้มีอยู่เพื่อกำจัด

ค่าที่รู้จัก

โค้ดอุตสาหกรรมเป็นโครงสร้างที่หยาบกว่าวิธี ดังนั้นหลายวิธีอาจจะแบ่งปันตัวเลขหนึ่ง ถ้าเกิดเช่นนั้น ตัวเลขจะถูกระบุว่าเป็นส่วนร่วม รายรับที่เล็กที่สุดจะถูกยกเว้นจากข้อมูลที่ไม่ใช่ผู้ใช้บริการ หมายความว่าส่วนแบ่งที่แท้จริงที่ทำเงินได้เกือบจะไม่มีอะไร อาจจะสูงกว่าที่เรารายงาน รายได้ที่จ่ายใน W-2 ไม่ปรากฏในสถิติของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และข้อมูลของรัฐบาลกลางล่าช้าประมาณสองปี ดังนั้นวิธีที่ล้มเหลวเมื่อไม่นานมานี้ ยังคงดูดีในตัวเลข ทุกบันทึกมีตัวบ่งชี้ความเชื่อมั่นที่สะท้อนสิ่งเหล่านี้

วิธีการที่แหล่งข้อมูลเหล่านี้กลายเป็นตัวเลขที่เผยแพร่